Ozgurluge Giden Yol...

Yollarimizin belirsizligi yasam boyu tercihlere zorladi bizi.. Her secim urperticidir aslinda.. Bir yonelimin olmadigi ozgurluk urperticidir bir bakima..

Bilindik yanlari olan ulkede tutulacak bir yoldur bu.. Herkes kendi yolunu kendi bulur orada. Hatta herkes kendi yolunu kendisi icin bulur..

Bulunan yollarda var olan umutlar belirir her noktada.. Bir 'es' belirir sonra ufukta.. Bir es.. Icten ve derin bir sessizlik kapli. Durup dusunursun.. Dalarsin uzaklara..

Uzaklar ki mutlulugunu animsatir sana..

Uzaklar demisken.. Benliklerimize ne kadar uzagiz. Hepimiz neden var oldugumuzu unutup apayri bir senaryo yaziyoruz kendimize.. Oysa biz kendi oyunumuzun birer oznesiyiz. Burda ise gizli oznelerle suruyor iletisimlerimiz.. Giz aralanmiyor..

Benliginle ayri bilgilerle sakladigin hersey, yuzyillarin tukenisine dek senden ayri kalacak. Tarihimizin derinliklerinde aci olsa da cocuk safligiyla umutla bakariz yarinlara..

"Evet evet en mutlu gunlerimiz kesinlikle mazimizde degil" ne buyuk bir polyannacilik. Oysa coktan tecavuz etmemis miydik bazimizin icindeki polyannaya? Bir kenarda duran curumuz beden ona ya da cocuk safligimiza degil miydi?

Gozlerimizden ates cikaran canavarlara donusme vaktimiz geldi. Sonucta iblisle isbirligimiz artik desifre oldu.. Batiyoruz!..

Ama biz bu yolu bilerek sectik. Bilerek ve isteyerek. Bu yuzden birsey iyi mi kotu mu diye ayirt etmeden yapmali. Iyi mi kotu mu oldugunu bilmeden sevmeli birseyi..

Bu satirlari okuyan sen.. Sana coskuyu ogretecegim. Aslinda ogretmeyecegim, icindeki, derinindeki, ozelindeki coskuyu cikaracagiz ortaya. Artik ruhunun ozgurlesme isyanlari basliyor. Tekduzelige ve hayatin bize bictigi motorize olmus yasamlara karsi gelistirdigimiz devrim kanli gerceklesiyor.

Yasasin ozgurluk !..

Lacivert sevgiler...

Defolu Olanlar El Kaldirsin !

Zamanin getirmis oldugu en onemli dayatma ne yazik ki rutin..

Rutin.. Siradanlik girdabina oylesine kaptirdik ki kendimizi artik kurtulamiyoruz. Aslinda bas bas bagiriyor, can cekisiyor icimizdeki isyankar kisiliklerimiz.. Sessiz cigligini duyabilmis degiliz..

Hedeflerimiz ayni, amaclarimiz ayni, hayata bakis acimiz ayni, baktiklarimiz ayni, baktiklarimizda gorduklerimiz ayni.. Tek bir kalemden cikmis otomatik imalat gibiyiz. Kusursuz uretildik ve yok aslinda birbirimizden farkimiz..

Evet kabul ediyorum. Defoluyum.. Bu surecin farkliligini asimile etmedigi azinliktan biriyim.. Veee el kaldiriyorum ben burdayim diye: "Soru sorabilir miyim? Nicin tek duze olduk?", "Ne zamandan beri hayal dunyamizi griye boyadik?"

Elbette yanit alamiyorum..

Hayatimiz bir tiyatro oyunu olsaydi bir cogumuz ilk perdeden sonra cikardik oyundan. Senarist ne kadar da rutin diye.. O yazarin hicbir oyununa bir daha gelmezdik..

Hayati hareketlendirmemiz lazim. Izlemeyenler icin "Olu Ozanlar Dernegi" filmini oneriyorum. Yasamimiza biraz renk katmaya, biraz cilginlik, hayal kurmaya baslayalim mi? Ne zaman mi? En yakin zamanda!!! Hayir en yakin zaman cok gec.. Simdi.. Su an.. Su saniye.. Hemen..

"Hayati cok renklidir. Bu renkli hayatinda basariyi ve mutlulugu yakalamis seckin insanlardan biridir O" daki "O" siz olmaniz dilegiyle..

Lacivert sevgiler...