bektas

bektas

4 Kasım 2016 Cuma

Yalnızlığın Dayanılmaz Hafifliği

Yeni 1+0 evleri tam size göre.. Toplamda 45 metrekarelik yaşam alanında tam bir konfor sunuyoruz. Tek yapmanız gereken şey göbeğinizi biraz çekmeniz ve daha az soluk almanız.

Ev içinde katlanınca yatağa dönüşen televizyon, çekince oturulan ütü, konuşunca batan ünlü, serilince uçan halı, susunca gözleri, gözleri susunca terlikleri konuşan eş de dahil sadece 750 bin TL. "Çok Pis Öperim Rezidıns" kalitede güvence.. Hizmetlerimiz bununla da sınırlı kalmıyor. 

Pul koleksiyonu derdine de son veriyoruz.. Eve gelen misafirler 2 ye ayrılır. Gelmesini istedikleriniz ve gelmesini istemedikleriniz. Gelmesini istemediklerinize hazır bahane: evde yatak yok koltuk da yok hatta evde hiç yer yok.. Gelmesini istediğiniz arkadaşlarınız için ise en büyük hizmetimiz evde koltuk yok. Direk yatak üstü sohbet var. Eeee gerisi size kalmış. Teşekkürler  "Çok Pis Öperim Rezidıns" 

--

Çok ironik geldi sanırım. İroni kısmının gerçekliğini tartışmayı bir tarafa bırakalım, bir gerçek var ki artık iyice yalnızlaşıyoruz. Çağın barınma trendi olan 1+1 ya da 1+0 sizlere sunduğu şey: kullanışlı ve konforlu evler... Konfor: misafir yok..

Sizi aylarca karnında, yıllarca sırtında taşıyan ailelerinizden kendinizi izole etmeniz için harika bir fırsat.. Gerekli gereksiz arkadaşlardan, şu ilişkinin artık adını koyalım diyen sevgililerden ayrışmanızı sağlayan büyük olanak.. 

Toplumda iyice yalnızlığı seçtik. Toplu ulaşım araçlarında ya da otomobillerinde asla gülmeden işlerine giden ve dönen milyonlarca insanın oluşturduğu bir güruhuz artık. Yaşamsal umutlarımız ve hayallerimiz yerlerini bizleri daha mutsuz kılan rituellere bıraktı... Ve biz çok "pis" yalnızlaştık..

Hayattan ve hiçbir şeyden keyif almamamız gerçeğini kabul edelim. Şu an İstanbul'da yaşayan 500 bin kişi hiç deniz görmemiş.. Yani boğazı yaşamamış, martılara gevrek atmamış, bir garip Orhan Veli olmamış 500 bin kişi. Tam bir dram değil mi?

Birşeyler yapmazsak hayatlarımız iyice grileşecek. Karbon kağıdından çıkmışçasına aynılaşacak. Ve coşkumuzu kaybedeceğiz.

Yalnız olmanın dayanılmaz hafifliğini yaşayacağız..

En kalbi duygularımla,

H.Bektaş ÖNAL